Рассказ про кошку на татарском языке

Мәче - искиткеч, забавное һәм бик умное булдыру. Алар яши кеше белән инде күп йөз еллар, ә барыбер - ничек булыр иде үзеннән. Юкка гына алар турында сөйлиләр: Кошки гуляют үзеннән. Бу дөрес. Безнең мәче, ул өйдә булса, мондый ласковая, бөтенләй ручная, үзе прыгает, тезләренә һәм мурлычет үз уютную песенку. Әмма урамда очраткач, мине, бәлки, задрать хвост трубой һәм яныннан тыныч кына узып китеп, әйтерсең, без таныш түгел. Ә ничек кызык күзәтергә, аның повадками! Бер тапкыр ул уселась телевизор каршында һәм смотрела, отрываясь кебек буенча экрану плавали алырлык (иде кебек тапкыр тапшыру турында күп) . Аннары, күрәсең, килүгә, к какому-ягъни сугышына, спрыгнула белән диван һәм юл тоттым өчен телевизор - күрәсең, карарга булмыймы рыбок достать аннан. Шулай итеп, ул йөрдем берничә тапкыр смотрела бу экран, убеждаясь, дип алырлык плавают, аннары огибала тумбочку һәм заходила сзади, һәм аның күзләрендә читалось тулы аңлашылмаучанлык. Ә ничек кызык ул стряхивает белән лапок кар, кайчан ишегалдында кыш проваливается бу сугроб! Яки ничек пробует достать птичку пыяла аша утырып бу подоконнике! Безнең мәче - чын әгъзасы, гаилә, һәм без аңа да карыйбыз, чөнки "Без җаваплы өчен теге кемне приручили".