Апта түгіл ай өтті, Ол ғарышқа ұшқалы. Сонша неткен сай, епті, Сонша неткен күшті әрі. Еш адамға жолыкпас, Гүлге толмас кұшағы. Сонда да бір жалыкпас, Күні-түні ұшады. Ол кеткенде кыс еді, Жер беті енді көктеңбіл. Қашан жерге түседі? Шыдамды еді неткен бұл? Сөз болғанда бұл ағай, Ал ұяла бастаңдар, Түскедейін шыдамай Сабағынан қашқандар.
