Өленнен тусингенинди жаз
Өнер - білім бар жұрттарТастан сарай салғызды;Айшылық алыс жерлерден,
Көзіңді ашып - жұмғанша,Жылдам хабар алғызды.Аты жоқ құр арбаны
Мың шақырым жерлерге,Күн жарымда барғызды.Адамды құстай ұшырды;Мал істейтін жұмысты
От пен суға түсірді;Отынсыз тамақ пісірді,Сусыздан сусын ішірді.Теңізде жүзді балықтай,Дүниені кезді жалықпай,Білгендерге осылар
Бәрі - дағы анықтай,Білмегенде танықтай;
Біз де бекер жатпалық,Осыларға таныспай;
Ат өнері білінбес
Бәйгеге түсіп жарыспай;Желкілдеп шыққан көк шөптей
Жаңа өспірім достарым,Қатарың кетті-ау алысқа-ай,
Ұмтылыңыз, қалыспай.Біз надан боп өсірдікИектегі сақалды.
Өнер – жігіт көркі депЕскермедік мақалды...
Біз болмасақ сіз барсыз,Үміт еткен достарым,Сіздерге бердім батамды.
