Баяғыда бір отбасының адамдары бір-бірімен сөйлеспейтін
болыпты,өйткені әркім ғаламтор
желісімен әуре екен. Тіпті
дастархан басында да бастарын
көтеріп,бір-біріне назар салудан
қалыпты. Ата-ана ұл мен
қызының өсіп келе жатқанын
аңғармақ түгілі,еркелетуді де
ұмытыпты,ал ұл мен қызы ата-
анасына құрмет немесе ақылдасу
дегенді естерінен шығара
бастапты.
Бір күні электр жарығы
өшіп,ұзаққа дейін жанбай қояды.
Ұялы телефон қуаты да сол
жарыққа тәуелді еді,ол да көп
кешікпей қуаты бітіп,өшіп тынды.
Сол кезде ғана жарықсыз
қалған отбасы көптен бері
сөреде жатқан балауыз шамды
естеріне түсірді.Сол шамды
жағып,жарығының айналасына
жиналды.
Жалғастыру керек
сол кезде отбасы бір бірін жана көргендей сезімде болып, шүиіркелесе әңгімелесуді бастады. Әңгіме барысында ата анасы өз отбасысына көп көңіл бөлми жүргенің байқады және соған ішти қынжылды. Бірер уақықтан киін жарық жанды. Брақ олар осы бір минуттық жарықтын өшуінен бәрін түсінді. Олар енді тек уақытылы ғана интернет желісіне отыруды шешті және отбасысына мән беруді шешті. Түйін телефонға көп көңіл бөлми оның сыртындағы өмір саған одан да маңызды екенің ұмытпайық!