В апавяданні "Жураўліны крык" Аўсееў адносіўся да Карпенкі, Пшанічнага, Гленчыка і Фішара з рознымі почуццямі і вусна працягваў адносіцца да іх усяго дальшэ.
Аўсееў - галоўны герой апавядання, хлопчык 13-14 гадоў, які спрабуе зрабіць рэканструкцыю здацця сённяшняга дня, заняўляючы роботы дарослых. У яго былі як негатыўныя, так і пазітыўныя ўплывы ад іншых персанажаў.
Адносіны да Карпенкі: Аўсееў ўяўляў сабой яго найстарэйшым сябрам. Карпенка з'яўляўся займальнікам маляўніцтва, і ў апавяданні ён маляваў журавіны. Аўсееў глыбока адчуваў запал мастацтва і захопленьне працой Карпенкі. Ён заўжды размаўляў з Карпенкай і задаваў яму пытанні пра мастацкі працэс. Бачачы энтузіязм Карпенкі, Аўсееў стараўся наследаваць яго прыклад і распрацоўваць свае навыкі ў сферы мастацтва.
Адносіны да Пшанічнага: Пшанічны быў аходнікам у апавяданні, у якога Аўсееў наведваў спіхваццем. Пашукаючы натхнення для мастацкага твора, Аўсееў ходзіў да Пшанічнага, што былім часам яму хутчэй забялуўцай. Пшанічны рассказваў Аўсееву аб сваіх падарожжах, свецкіх вражэннях і знакаміцьці, што апісваў ў сваіх творах. Інфармацыя, якую Аўсееў атрымліваў ад Пшанічнага, дапамагала яму у сваіх мастацкіх эксперыментах і ўяўленнях пра свет.
Адносіны да Гленчыка: Гленчык быў прыгожым хлопчыком, які быў акторам у цырку. Аўсееў захапіўся яго талентам і часта наведваў цырк, каб пагледзець выступы Гленчыка. Он быў зацікаўлены ў тым, як Гленчык выконваў акробатычныя нюансы і яго высокаадличнае майстэрства. Гэта ўзнікновенне сяброўства паміж Аўсееў і Гленчыкам даўала Аўсееў магчымасць ў будучыні пацярпець адкладанняў у цырку.
Адносіны да Фішара: Фішар быў прадстаўнікам людей, якія працуюць ваеннымі інжынерамі. Аўсееў быў вельмі удзячны Фішару, таму што той дазваляў яму спазнаць яго работы і паказаў адмыкажальны агульназразумны яго асабістыя рэчы.
У апавяданні "Жураўліны крык" можна зрабіць выснову, што Аўсееў быў ўзнімаем са сваіх сяброў і шантаваў іх экспертызы і карысць у сваіх творах. Звязаная з гэтым галоўная частка зместу апавядання - гэта давядзенне ён быў до наступнага дня, але пры гэтым усе ягонныя знаёмыя накіроўваюцца варэнне.
Аўсееў - галоўны герой апавядання, хлопчык 13-14 гадоў, які спрабуе зрабіць рэканструкцыю здацця сённяшняга дня, заняўляючы роботы дарослых. У яго былі як негатыўныя, так і пазітыўныя ўплывы ад іншых персанажаў.
Адносіны да Карпенкі: Аўсееў ўяўляў сабой яго найстарэйшым сябрам. Карпенка з'яўляўся займальнікам маляўніцтва, і ў апавяданні ён маляваў журавіны. Аўсееў глыбока адчуваў запал мастацтва і захопленьне працой Карпенкі. Ён заўжды размаўляў з Карпенкай і задаваў яму пытанні пра мастацкі працэс. Бачачы энтузіязм Карпенкі, Аўсееў стараўся наследаваць яго прыклад і распрацоўваць свае навыкі ў сферы мастацтва.
Адносіны да Пшанічнага: Пшанічны быў аходнікам у апавяданні, у якога Аўсееў наведваў спіхваццем. Пашукаючы натхнення для мастацкага твора, Аўсееў ходзіў да Пшанічнага, што былім часам яму хутчэй забялуўцай. Пшанічны рассказваў Аўсееву аб сваіх падарожжах, свецкіх вражэннях і знакаміцьці, што апісваў ў сваіх творах. Інфармацыя, якую Аўсееў атрымліваў ад Пшанічнага, дапамагала яму у сваіх мастацкіх эксперыментах і ўяўленнях пра свет.
Адносіны да Гленчыка: Гленчык быў прыгожым хлопчыком, які быў акторам у цырку. Аўсееў захапіўся яго талентам і часта наведваў цырк, каб пагледзець выступы Гленчыка. Он быў зацікаўлены ў тым, як Гленчык выконваў акробатычныя нюансы і яго высокаадличнае майстэрства. Гэта ўзнікновенне сяброўства паміж Аўсееў і Гленчыкам даўала Аўсееў магчымасць ў будучыні пацярпець адкладанняў у цырку.
Адносіны да Фішара: Фішар быў прадстаўнікам людей, якія працуюць ваеннымі інжынерамі. Аўсееў быў вельмі удзячны Фішару, таму што той дазваляў яму спазнаць яго работы і паказаў адмыкажальны агульназразумны яго асабістыя рэчы.
У апавяданні "Жураўліны крык" можна зрабіць выснову, што Аўсееў быў ўзнімаем са сваіх сяброў і шантаваў іх экспертызы і карысць у сваіх творах. Звязаная з гэтым галоўная частка зместу апавядання - гэта давядзенне ён быў до наступнага дня, але пры гэтым усе ягонныя знаёмыя накіроўваюцца варэнне.