Сачынне з элементами аписання знешнасци чалавека. схема аписання знешнасци чалавека 1. уступ,яки перадае асноуную думку аписання . 2. галоуная частка,у якой раскрываецца асноуная думка. састауныя часики аписання знешнасци. а) фигура,пастава,выгляд,валасы,вочы,нос,рот. б)дзеянни(рухи) ,звязаныя з характырыстыкай састауных частак аписання. в)характырыстыка чалавека ,знешнасци якога аписваецца . 3. канцоука - вывад пра таго ,это аписваецца .

Аписанне знешнасці чалавека ўключае некалькі частак. Першая частка - гэта ўступ, у якім выказваецца асноўная думка пра аписанне. Галоўная частка - гэта частка, дзе раскрываецца асноўная думка. У яе ўваходзяць састаўныя часці аписання:

а) Фігура, постава, выгляд, валасы, вочы, нос, рот. У гэтых састаўных частках апісваюцца знешні выгляд і асаблівасці зовнішніх частак цела чалавека. Напрыклад, яго фігура можа быць хуткай або высокай, выгляд - красіўым ці адчынятым, а валасы могуць быць кароткімі або доўгімі, бландзінкавымі ці чорнымі.

б) Дзеянні (рухі), звязаныя з характарыстыкай састаўных частак апісання. Напрыклад, калі апісваюцца вочы чалавека, можна сказаць, што яны выразныя, цікавыя ці сумныя. Калі апісваецца рот, можна сказаць, што ён ўсміхаецца ці супортацца.

в) Характарыстыка чалавека, знешнасць якога апісваецца. Тут можна апісаць характар чалавека, наколькі ён распаўсюджвае гарачасць, спакой, злосць альбо быць уважлівым.

У заключэнні ёсць канцоўка, дзе формулюецца выснова пра тое, што апісваецца. Напрыклад, можна сказаць, што знешнасць чалавека выдае яго асабліва.

Дадзенае апісанне знешнай чалавека складаецца з уступу, галоўнай часткі з састаўнымі часткамі, і заключэння. Гэты падыход дапамагае структураваць апісанне і робіць гэта лёгкім для сказання і зразумелым для чытача.